บทความ

ผมตัดสินใจออกจากงานประจำเพราะต้องการ “หยุด – ฝึกฝน – ไปต่อ”

Posted on

อีกครึ่งชั่วโมง ผมจะต้องตัดสินใจว่าจะไปร่วมทำงานกับเจ้าของใหม่ที่เข้ามาซื้อกิจการในบริษัทที่ผมสังกัดอยู่ หรือไม่ไปต่อ เริ่มบันทึกเมื่อ 9.21 1/12/60 อีกครึ่งชั่วโมง ผมจะต้องตัดสินใจว่าจะไปร่วมทำงานกับเจ้าของใหม่ที่เข้ามาซื้อกิจการในบริษัทที่ผมสังกัดอยู่ หรือไม่ไปต่อ ผมเข้าทำงานที่นี่เมื่อวันที่ 7/8/58 ด้วยตำแหน่ง Web Programmer ถ้าเอาเต็มๆก็ “เจ้าหน้าที่สื่อสารและพัฒนาโปรแกรม”งานก็คือการเขียนโปรแกรมบนเว็บ เพื่อเพิ่มความสะดวกในการทำงานในบริษัทให้มากขึ้น มีทั้งเขียนใหม่ทั้งโปรเจ็ท และมีเขียนครอบฐานข้อมูล ERP ของบริษํทบ้างเป็นบางครั้ง การทำงานที่นี่ ผมค่อยข้างมีความสุข เนื่องจากได้ชนกับลูกค้าโดยตรง นั่นก็คือ user ได้รับแจ้งมา ก็แก้ไขให้ดีที่สุดทุกโปรแกรม ผมมักจะเขียน log การใช้งานไว้เสมอ เพื่อเข้าไปดูว่ามีใครใช้บ้าง และผมก็แอบดีใจเล็กๆ ที่มีคนใช้งานโปรแกรมที่ผมเขียนขึ้น และบางครั้งเดินไปแผนกอื่น เห็นโปรแกรมที่ตัวเองเขียนไว้ ยิ่งทำให้ชื่นใจไปอีก บางครั้งเวลามี user นัดคุยว่าจะให้แก้โปรแกรมในส่วนต่างๆ ผมไม่เคยเสียใจเลย ผมกลับดีใจทุกครั้ง เพราะแสดงว่าเขาใช้โปรแกรมเราจริง “ถ้า user ไม่มีปัญหา เขาจะมาให้เราแก้ทำไม จริงมั้ย” ปัญหาเดิมๆ ซ้ำๆ ที่เกิดขึ้น บางคนอาจะลำคาญ แต่ถามว่า ถ้าทำให้ปัญหานั้นจบ คุณจะต้องมาปวดหัวซ้ำๆซากๆหรือเปล่า ปัญหาเดิมๆซ้ำๆของ […]

บทความ

COO พาทัวร์ เดินดูฟู้ดทรัค ขากลับหลงรักแม่ค้าไอติม

Posted on

รุ่นน้องพาทัวร์ดูฟู้ดทรัค(ร้านอาหารเคลื่อนที่)ที่แพลตตินั่ม พร้อมกับแนวคิดดีๆ เกี่ยวกับธุรกิจอาหาร เนื่องจากช่วงเดือน ธันวา60 จนถึง กลางเดือน มกรา61 งานไอทีได้เงียบมาก เงียบจนฟุ้งซ่าน ต้องหาอะไรทำ จึงขุดโปรเจ็ทเก่าที่อยากจะทำร้านอาหารสักร้านนึงขึ้นมาอีกครั้ง  แต่ปัญหาคือ เรามีงานประจำอยู่แล้ว และวันหยุดก็รับงานIT  เราจะทำร้านอาหารอะไรที่ ทำได้รวดเร็ว ขายได้ง่าย และนึกอยากจะเปิดก็เปิด จะปิดก็ปิด พูดถึงอะไรที่ง่ายๆ โปรแกรมที่ใช้งานง่ายๆ ไม่ต้องติดตั้ง เขาเรียกว่าเวอร์ชั่น Portable (จริงๆแล้วมันก็ติดตั้งลงเครื่องแหละ แต่มันแอบๆทำในการเปิดใช้งานครั้งแรกของโปรแกรม) วนกลับมาเรื่องธุรกิจอาหาร อะไรที่มันไม่ต้องติดตั้ง ไม่ต้องsetup ให้ยุ่งยาก … นั่นก็คือฟู้ดทรัค นั่นเอง ฟู้ดทรัค (food truck) นิยามง่ายๆก็คือ ร้านอาหารที่อยู่บนรถนั่นเอง เมื่อวันก่อน(17/1/61) ได้มีโอกาศส่งรุ่นน้องคนนึง ที่ทำธุรกิจเกี่ยวกับอาหาร และสนใจในเรื่องของการบริหารธุรกิจอาหาร ไปดู food truck ที่ขายที่แพลตตินั่ม ประตูน้ำ (จริงๆไม่ได้ส่งไป แต่มันไป แล้วฝากดู) ให้ไปดูเจาะลึกว่า กลุ่มลูกค้าเป็นอย่างไร ราคาขายเท่าไหร่ โอกาศการทำกำไรเป็นอย่างไร […]

บทความ

เป้าหมายเริ่มเบี่ยงเบนซะแล้ว BY หม่อมถนัดด่า

Posted on

พาแม่ไปกินเบอร์เกอร์โฮมเมท ได้อะไรกลับมาหลายๆอย่าง จากการกินเบอร์เกอร์วันนี้ กับผู้เชี่ยวชาญทางด้านรสชาด(แต่ทางบริหารไม่ได้เรื่อง) นั่นคือแม่ผมเอง ทำให้ได้อะไรหลายอย่าง… ผมกินเบอร์เกอร์บ่อย ทั้งเซเว่นที่เกือบทุกตัว เบอร์เกอร์คิง และตามร้านโฮมเมทแบบนี้ ตามร้านโฮมเมทแบบนี้แหละอร่อยสุด วันนี้มาโดนที่ร้านย่านตัวเมืองนครปฐมเบอร์เกอร์ที่สั่งมา ผมกินทีละส่วน ขนมปังด้านบน ผัก เนื้อ ชีส แล้วค่อยกินแบบทั้งชิ้น ทุกชิ้นแบบเพียวๆ และกินรวมกัน…อร่อยมาก ทุกอย่างสดมาก แต่… พบว่าเบอร์เกอร์เจ๋งแค่ไหน ก็ฟินแค่ครึ่งชิ้นแรก… อีกครึ่งชิ้นคือ เริ่มเลี่ยน ทั้งๆที่ยังไม่ได้อิ่ม… …หรืออาจจะเป็นเพราะเราไทยเกินไป แต่เห้ย พิซซ่าหลายๆเจ้าทำไมเรากินแล้วไม่รู้สึกงี้วะ จึงทำให้ย้อนหลับมาคิดถึงอะไรที่เรากำลังจะเริ่มต้น ผมเคยคิดว่า ธุรกิจที่ดีต้องเริ่มจากความชอบของตัวเรา….เบอร์เกอร์ผมว่าผมไม่ชอบหว่ะ ตัดกลับไป ทำไมเวลาผมกินสเต็กในตำนานของพี่ชายผม กินแล้วไม่เลี่ยนระหว่างกิน กินเสร็จแล้ว ทำไมเรายังอยากกินอีกวะ.. ใช่เลย นี่แหละเป็นสิ่งที่ทำให้ร้านอาหารอยู่ได้ “กินแล้วอยากกินอีก” ทำในสิ่งที่ถนัดที่สุด เคารพตัวเองด้วยการชอบกินของตัวเอง..ก่อนที่จะขายคนอื่น ขอกินเบอร์เกอร์อีกเจ้านึงก่อน จะตัดสินอย่างแน่นอนว่าจะทำสเต็กหรือไม่ เป็นสเต็กบนรถเคลื่อนที่(food truck)ที่ออกตามงานอีเว้นท์และงานวัด ดังนั้น มันจะต้องสะดวกไม่เปื้อนมือ และอร่อย!

บทความ

WALKING STEAK กับช่วงเบญจเพศ

Posted on

จุดที่ต้องแก้ไขของWalking Steak และเบญจเพศที่กำลังจะผ่านไป วันก่อนหลังจากที่โปรโหมดWalking Steak ไป มีฟีดแบคกลับมามากมายในด้านบวก และข้อเสนอแนะมากมายที่มีค่ามาก ขอบคุณที่ให้ความสนใจ ถามมาเยอะว่าขายเมื่อไหร่ ที่ไหน– ขายเมื่อไหร่นั้นไม่สามารถให้คำตอบได้ เพราะผมตั้งใจพัฒนาให้ดีที่สุดในเรื่องของรสชาด และวิธีการขาย จุดที่ต้องพัฒนาคือ -ผักในจานไม่น่าเป็นฝอยๆ น่าจะเป็นขิ้นๆมากกว่า จะได้จิ้มๆกินได้เลย-เนื้อน่าจะดำกว่านี้ ต้องใช้ไฟกระป๋องมาเป่าให้โดนเนื้อโดยตรง ส่วนเรื่องการขาย การสต้อก ตอนนี้เวลาว่างก็เขียนโปรแกรมอยู่ เพื่อให้สามารถจัดการดูแลและขยายสาขาได้ง่าย สามารถจัดการสต้อก / ยอดขาย ได้จากที่ไหนก็ได้ ทุกอย่างในการขายจะถูกทำออกมาเป็น data ย่างยังไง ทอดกี่นาที วางยังไง ผมกันเงินไว้ลงกับโปรเจ็ทนี้ประมาณ1แสนบาท (จนถึงการเช่าพื้นที่และจ้างคน/ตั้งร้าน) เรียกได้ว่าถ้าหมดแสนนี้ ก็คงหลบเลียแผลใจสักพัก ฮ่าๆ อีกสองเดือนผมหมดโควต้าอายุ25ของผมแล้ว ปีนี้เป็นปีที่สนุกมาก แต่หลายๆคนบอกเบญจเพศอย่าทำอะไรมากเพราะเสี่ยงซวย… แต่ 1บริษัทกับอีก1ธุรกิจที่กำลังเริ่มต้นของผม คงเป็นคำตอบได้อย่างดีว่าซวยหรือไม่ซวย…เพราะการลงทุนไม่มีหรอกคำว่าแพ้ หรือชนะ … มีแต่คำว่า “ทำ” หรือ “ไม่ทำ” มากกว่า

บทความ

อาจจะหลบหายไป…ไม่ต้องตามห๋า… จุดที่ต้องปรับปรุง จากการทดลองขายครั้งแรก

Posted on

หลังจากการเปิดขายครั้งแรกพบว่า เราต้องปรับปรุงอีกหลายอย่าง ห่างหายจากการบ้าทำ Food Truck ร้านสเต็กเคลื่อนที่ไปพักใหญ่ ไม่ได้ออกขายที่ไหนต่อ หลายคนคิดว่าเจ้งหรือเปล่า บอกตรงนี้เลยว่า ไม่ได้เจ้งคร้าบบ ยอดขายเท่ากับเป้าที่วางไว้ กำไรต่อจานโอเค แต่สาเหตุหลักๆคือ1. งาน IT ผมเข้าเยอะเหลือเกิน 2. อยู่ในช่วงของปิดงบของ wcreation วุ่นวายกับเอกสารมาก จากการที่ไม่รู้เรื่องบัญชีของตัวเอง จึงทำให้ต้องตามเอกสารที่หายไป และการมั่วนิ่มเอาเงินส่วนตัวเข้าบริษัท หรือการนำเงินบริษัทมาใช้ส่วนตัวแบบไม่ได้บันทึกไว้ (ปีนี้จะแก้ตัว)3. เฮียแบงค์เจ้าของสูตร เหนื่อยกับการย้ายร้าน มาสร้างร้านใหม่ที่บ้าน จึงไม่มีเวลามาช่วย4. ผมคิดว่ากระบวนการทำมันยังเยอะไปอยู่ กว่าจะได้ 1 จาน 4.1 ใช้คนเยอะไป ถ้าจะให้ทันลูกค้าหน้าร้าน บนรถต้องมีถึง 2 คน และคนรับออเดอร์และส่งให้ลูกค้าด้านล่างอีก 1 คน รวมเป็น 3 ซึ่งไม่โอเคแน่ๆ ต้นทุนบาน 4.2 มันเดินกินไม่ได้ตามคอนเซปที่วางไว้ มันต้องหาโต๊ะนั่งอยู่ดี จากปัญหาเรื่องใช้คนเยอะและเดินกินไม่ได้จริง ผมกลับมาคิดย้อนถึงสเต็กเสียบไม้ ที่ตอนแรกผมไม่เอา เพราะกลัวมันโดนตีค่าเป็นแค่หมูปิ้งราดน้ำจิ้ม ตอนนี้กลับกลายเป็นมาเริ่มสนใจ แต่จะทำยังไงให้มันมีผัก มีเฟรนฟรายในชุดเดียวกัน อันนี้เป้นสิ่งที่ต้องมาคิดกันอีกที ถ้าเป็นของปิ้งๆเสียบไม้ […]

บทความ

บริษัทให้อะไรกับเรา เราจงให้สิ่งนั้นกลับไป

Posted on

ช่วงนี้ผมมาสายทุกวัน เนื่องจากหลายๆงานที่ทำด้านนอก แน่นอนว่ามันผิด หากเกิดอะไรขึ้น ผมก็ยอมรับในสิ่งที่ตามมา… หนึ่งในงานที่ทำนอกเวลาก็คือ การเปิดร้านสเต็กเล็กๆ ที่ศาลายาจุดประสงค์ที่แท้จริง ไม่ใช่รายได้ที่เข้ามา แต่เป็นการสร้างงานให้แม่เพราะแม่ อย่างที่ทราบกันเข้าผ่าตัดเมื่อเดือน มิถุนาที่ผ่านมา กว่าะพักพื้นก็ร่วม 2 เดือนร้านก๋วยเตี๋ยวในโรงงานแถวบ้านจึงต้องปิดไปโดยปริยาย (จริงๆกำไรน้อยมาก เพราะพนักงานน้อย)ผมจึงต้องหาอะไรให้แม่ทำ เพื่อที่จะได้กระเทือนรายจ่ายผมให้น้อยที่สุด เลยทำร้านขึ้นมา ก่อนหน้าที่จะตัดสินใจลงทุนส่วนนี้ การผ่าตัดข้อเข่าของแม่ที่ศิริราช เป็นไปด้วยความเรียบร้อยค่าใช้จ่ายทั้งหมดประมาณ 140,000 บาท ผมไม่วอรี่ เพราะมีเงินเก็บอยู่พอสมควร ก็จ่ายไป คิดเสียว่าเป็นค่าซ่อมบำรุง ของแม่ หลังจากนั้นอาทิตย์นึง ได้รับข่าวจากเพื่อนว่า บริษัทมีสวัสดิการช่วยเหลือส่วนนี้อยู่ ได้ 50%มั้งถ้าจำไม่ผิด โดยที่ได้ทุกคนผมจึงไปถาม Hr ได้รับคำตอบว่า กฏใหม่ของกองทุนช่วยเหลือครอบครัวคือ ถ้าพนักงานเงินเดือนสูงกว่า 2หมื่น ไม่สามารถใช้สวัสดิการณ์ส่วนนี้ได้ เนื่องจากเงินเหลือล้านกว่าๆ จึงต้องคัดกรองคนที่จะใช้สวัสดิการณ์ส่วนนี้ คนเงินเดือนเกิน 2 หมื่น น่าจะเป็นประสิทธิภาพในการบริหารจัดการเงิน คำถามเกิดขึ้นมาว่า “คนเงินเดือนสูง มีภาระเยอะไม่ได้หรอวะ” “กูขยันตอนเรียน ศึกษาหาความรู้นอกเวลางาน เพื่ออัพตัวเองให้ได้เงินเดือนสูงๆ ทำให้กูพลาดโอกาศหรอวะ”และ “เงินกองทุนเหลือล้านกว่าบาท […]

บทความ

ประสบการณ์การเป็นผู้สัมภาษณ์ผู้สมัครงาน ครั้งแรก ได้พลังด้านบวกเข้าตัวเองซะงั้น

Posted on

เมื่อกลางเดือน ธค. ที่ผ่านมา ผมได้รับโอกาศให้เป็นหนึ่งในทีมผู้สัมภาษณ์ผู้สมัครงานเป็นครั้งแรก ได้ข้อคิดที่อยากมาแชร์กัน เมื่อกลางเดือน ธค. ที่ผ่านมา ผมได้รับโอกาศให้เป็นหนึ่งในทีมผู้สัมภาษณ์ผู้สมัครงาน ของที่ผมทำงานอยู่ เป็นครั้งแรก ที่ทำงานเปิดรับสมัครในตำแหน่ง “ผู้ประสานงานโครงการ” มาหน้าที่คร่าวๆคือ ประสานงานทุกๆอย่างในโครงการ จัดทำหนังสือราชการ จัดประชุม จัดทำงบ สิ่งต่างๆที่กล่าวมานั้น บอกได้เลยว่า จุกจิก ไม่ใช่งานยากแต่ค่อนข้างเยอะ ซึ่งไม่ใช่ทางผมเลย มีผู้สมัครและมาสัมภาษณ์ทั้งสิ้น 10 คน เริ่มตั้งแต่9.30 จนถึง 16.40 และข้อคิดที่ได้มีดังนี้ -เกียรตินิยมอันดับ 1 ไม่ช่วยอะไรผู้สมัครอยู่ 1 คน ที่มีเกียรตินิยมติดตัวมาด้วย แต่นอกจากนั้น สกิลในการทำงานไม่ทราบอะไรเลย เท่าที่สัมภาษณ์ ไม่ได้แสดงให้เห็นถึงความสามารถ อีกทั้งความมั่นใจยังไม่มีสมกับที่ได้รับ เกียรตินิยมอันดับ 1 มาจริงอยู่ว่าเกียรตินิยมอันดับ 1 ไม่ได้การันตรีว่าทุกอย่างจะต้อง perfect แต่อย่างน้อย ความมั่นใจก็น่าจะมีมากกว่านี้ – ที่เก่าทำอะไรบ้างต้องรู้มีผู้สมัครอยู่ท่านหนึ่ง เบื้องต้นแจ้งว่าทำงานเป็นผู้ประสานงานโครงการ แต่พอถูกทีมสัมภาษณ์สอบถามเกี่ยวกับรายละเอียดตัวงาน กลับตอบไม่ได้ สุดท้ายโดนในทีมถามๆเข้า ผมมีความรู้สึกว่า […]

บทความ

6 วิธีสร้างบรรยากาศในการทำงาน ให้เหมือนไม่ได้ทำงาน

Posted on

งานคือส่วนหนึ่งในชีวิตประจำวันของเรา เราต้องอยู่กับมันเกือบทุกวัน 6 วิธีง่ายๆที่จะทำให้คุณมีความสุขกับงาน จนเหมือนไม่ได้ทำงาน      เราชอบบอกใครต่อใครว่า          “ถ้าเราทำงาน…ให้เหมือนไม่ทำงาน เหมือนเรากำลังเล่นอะไรอยู่…เราก็จะสนุกกับการทำงานทุกวัน”          หลายคนก็เลยสงสัยว่า          “ทำยังไงวะ…ทำงานให้เหมือนไม่ทำงาน?”กรรมวิธีง่าย ๆ ไม่ยาก มีดังต่อไปนี้ 1.  มองงานที่ทำเป็นเกมชนิดหนึ่ง แล้วเราเป็นตัวเอก ซึ่งต้องไม่มีวันตายตอนจบ แถมต้องจบอย่างดูดี ดูเป็นพระเอก และนางเอกของเรื่อง พยายามสร้างสถานการณ์ว่า ในแต่ละวันเราเจอด่านอะไรบ้าง? ใครเป็นมารที่มาคอยขวางความเจริญก้าวหน้าของเราบ้าง? แล้วเราจะใช้วิธีไหนฝ่าด่านไป? ที่สำคัญ! เราต้องไม่ฆ่าใคร เพราะเราเป็นพระเอกนางเอกนี่ ต้องเป็นคนดี เอาชนะใจคนด้วยความดี แล้วเราอาจจะได้ขำคนเดียว และสนุกกับการทำงานไป หัวเราะไป คิดแผนปราบมารไปเรื่อย ๆ 2.  ถ้างานที่ทำมันเหมือน ๆ กันทุกวัน ไม่เห็นเหมือนเกมตรงไหน ไม่มีด่านอะไรมากมายให้ฟันฝ่า ไม่มีมารมาผจญ ทุกคนดีหมด นางอิจฉา ตัวร้ายก็ไม่มี เหมือนรายการช่วงสนทนาปัญหาบ้านเมือง รายงานไปอย่างเบื่อ ๆ […]

บทความ

ประโยชน์ของกาแฟดำในการทำงาน

Posted on

กาแฟดำ ไม่ใช่แค่ไม่ให้ง่วง แต่ประโยชน์-ผลพลอยได้ของมันมีมากกว่านั้น 1. ไม่มีน้ำตาลด้วยความที่ว่ากาแฟดำนั้นประกอบไปด้วยน้ำที่ผ่านเมล็ดกาแฟที่ผ่านการบด และทำการดริฟผ่านน้ำร้อนๆผ่านกรอง จึงไม่มีส่วนผสมของน้ำตาล ที่ถ้าเราบริโภคมากไปก็จะทำให้เกิดโรคต่างๆ และไม่อ้วนด้วย แต่ข้อนี้อาจจะเว้นไว้ให้สำหรับมือใหม่กาแฟดำสักหน่อย เพราะก็ต้องบอกตามตรงว่า ตัวผู้เขียนเองตอนที่หัดดื่มกาแฟดำแรกๆ ก็ยังเอากลูโคสมาผสมบ้าง จาก1ซอง เป็นครึ่งซอง และลดลงเรื่อยๆจนไม่ต้องใส่ 2.ได้รถชาดกาแฟที่แท้จริงผู้ที่ดื่มกาแฟดำบ่อยๆ จะค้นพบว่า กาแฟดำไม่ได้ขมอย่างที่ใครว่ากัน มิหนำซ้ำ ยังมีรสชาดแตกต่างออกไปในแต่ละสายพันธุ์กาแฟอีกด้วย เวลาที่มีคนซื้อเมล็ดกาแฟใหม่ๆมา ก็จะตื่นเต้นกันว่ารสชาดจะออกมาดีมั้ย เปรี้ยวมากไป หรือขมมากไป ในที่นี้ก็มีทางแก้โดยการ เทน้ำที่ 2 หรือ 3 ลงไป เพื่อให้รสชาดกาแฟเจือจางลงบ้าง 3.คิดงานออกหลายต่อหลายครั้งที่สอบถามเพื่อนที่ร่วมงานและร่วมดื่มกาแฟด้วยกัน มีหลายครั้งที่คิดงานไม่ออก แต่พอได้เตรียมของเพื่อดื่มกาแฟแล้ว กลับคิดงานออกได้ซะอย่างนั้น อาจจะเป็นเพราะจากสมองที่เราโฟกัสอยู่แต่เรื่องงาน พอได้ผ่อนคลายด้วยการอะไรอย่างอื่นทำ ทำให้เมื่อกลับมาคิดแล้ว เปลี่ยนมุมมองที่มองปัญหาเดิมได้กว้างมากขึ้น เพิ่มประสิทธิภาพในการทำงานไปในตัว 4.ได้สังคม บรรยากาศการทำงานที่ดีข้อสุดท้ายนี่สำคัญมาก กว่าจะได้กาแฟดำมา 1 แก้ว ขั้นตอนคือต้องปั่นเมล็ดกาแฟก่อนโดยการหมุนด้วยมือ อีกคนไปเตรียมน้ำ อีกคนเตรียมกระดาษกรอง ถึงจะใช้เวลาเพียงไม่นาน แต่อย่างน้อยก็ได้มีช่วงเวลาพูดคุยทั้งเรื่องทั่วไปทั้งเรื่องงานก่อนการทำงานในแต่ละวัน ทำให้การทำงานราบรื่น รวดเร็ว เข้าใจกันมากขึ้น ใครจะไปเชื่อหล่ะครับ […]

บทความ

บริการให้สุภาพ กับ บริการให้ประทับใจ ต่างกันอย่างไร

Posted on

เมื่อวันก่อนได้ใช้บริการร้านกาแฟอเมซอน สาขาหนึ่งแถวๆนครชัยศรี ผมสะดุดกับข้อความหน้าเค้าเตอร์แคชเชียร์เป็นอย่างมาก ซึ่งข้อความนั้นคือ “พนักงานบริการไม่น่าประทับใจ รบกวนแจ้ง ….” ผมรู้สึกสดุดมากๆ มีคำถามในหัวว่า ทำไมเขาถึงไม่ใช้คำยอดนิยมอย่างคำว่า “พนักงานบริการไม่สุภาพ กรุณาแจ้ง…” ทันใดนั้นก็ได้คิดขึ้นมาว่า สิ่งที่แปลกไปคือคำว่า “ไม่น่าประทับใจ” มาแทนคำว่า “ไม่สุภาพ” … แล้วสองคำนี้แตกต่างกันอย่างไร?